13 Aralık 2010 Pazartesi

Ana Kuzusu



Pazartesi sabahı bütün blog sahipleri için de işbaşı gibidir. Bir bir yenilenir sayfalar. Ben de eklemeliyim bir tarif. Ne eklesem? Sabah yalnızlığımı seviyorum evimde. Kedicik balkonda karlar arasında geziyor, küçük ömrünün ilk karı. Şimdi gelir tuşlarda dolanan parmaklarıma atar patilerini. Yazma, kalk ordan, beni sev der gibi. Yüz bulamazsa ekranın önünde dikilip hareketli ne bulursa uzanır. O da olmadı ekranla arama girmek istercesine yatıp uzanacak önüme. Üzüm yeşili gözlerini yumacak, uyuyacak.

Beni bekleyen bir sürü iş var oysa, ortalık toparlanmalı, cücükler öğlene hamur kızartması istediler, hamuru yoğurulmalı, dinlenmeye bırakılmalı. Yok elim işe varmıyor. Oturup komşuları dolanmalı. Delfina'm yazmış, okumalı. Acep diyorum yazmayalı yetmiş sekiz gün mü olmuş? Hesaplamadım, üşendim. Sayılarla oynaşmayı sevmedim oldum olası. Unla, tencere tavayla oynaşmayı sevdiğim kadar sevemedim. Gerçi bu oynaşımız da eski değil. Yemek yapmayı evlenene kadar bilmezdim ki. Yemekle aşkımız başlayalı on beş yıla dayanmış madem, kabak tatlısını niye yapmamışım bugüne kadar? Şöyle demişim bir vakit. Kabak tatlısını hep yakarak pişiren annenin, hiç kabak tatlısı pişirmemiş kızıyım. Niye pişirmedim?

Ana kuzusuyum da ondan. Anneciğim her yaptığında yollamış zaten, evdekiler de öyle pek düşkün değiller. İki cücüğe annelik yapıp da ana kuzusu olmak başka bir naz değil mi? Siz de yapar mısınız annenizi bulduğunuzda tembellik. Geçenlerde canım un helvası istedi, yapıverdi hemen. Ölçüsüz biçkisiz. Nasıl da imrenirdim eskiden, onun her işi göz kararı yapışına. Terziydi benim annem. Kalıp kullanmadan keserdi kumaşları, göz kararı keser, dikerdi. Okuluna da gitmemişti, yengesinden öğrenmişti. Düdüklüde pişen yemeğe vakit tutmaz benim annem; burnuyla anlar piştiğini, pişmediğini, pişmek üzere olduğunu... Ben dakka dakka tutarken o, saate hiç bakmadığı halde yemeğin kokusuna bakıp, on dakka sonra kapat altını derdi bana.

Geçenlerde artık bi kabak tatlısı yapasım var dediğimde, soyup doğramış yollamıştı kabakları. Anne öğüdü, kabağın iyisini renginden anlarsın, en güzel turuncuyu seç. Ben de ölçüsüz pişirdim kabaklarımı, üzerlerine şeker serptim, sabaha kadar beklediler bir arada. Annem tencereye doldurur kabakları, ben bir sıra dizdim sadece sıkıştırmadım, yeriniz geniş olsun, utandırmayın beni dedim sonra kendilerine. Kaynayınca kısık ateşte piştiler, yumuşayıp rengi dönenleri çevirdim, şerbet oldu suyu. Hissettim, gözledim, kara çıkmadı yüzüm. Baksanıza, ne kadar da güzel oldular.


35 yorum:

Sütüme Sarelleme Karışma!!! dedi ki...

artık devir değişti,şart eşitlendi annem kızının kuzusu, o bana geldiği kadar ben de yapıp bulup buluşturup ona elim kolum dolu gidiyorum artık:) gerçi hiç bir şey onun yemeklerini, tariflerini tutamaz ama işte, iyi eğitilmişiz diyelim:) ne de olsa yüz kara çıkmamış, kabaklar missss...

beste dedi ki...

kiyamam ben anne kuzusuna:) cok guzel olmuslar rengi, kivai nerdeyse seffaf gibiler.

umutluhayat dedi ki...

ne güzel ne tatlı bir sohbetle sabahımı şenlendirdiniz.ağzınıza sağlık,büyük bir keyifle okudum.kabak tatlısı ise gözlerime bayram yaptırdı.ellerinize sağlık sevgiler.

zerzavat dedi ki...

harika görünüyorlar ellerinize sağlık

Sıcak Paylaşımlar Aysel dedi ki...

Harika görünüyor Neclacığım, bende de var bir kabak tatlısı ama sırasını bekliyor... Anacığının da senin de ellerine sağlık... Sıcacık sevgiler...

derya dedi ki...

Canım mutlu haftalar bayılırım ka
bak tatlısına ellerine sağlık öpüyo
rum.

mine dedi ki...

anacığımın dizinin dibindeyim hala küçüçük bir çocuk gibi her sözünü dinliyorum canım benim herdaim sağlıklı ve mutlu olsunlar istiyorum
pazartesi sabahı için ne güzel bir başlangıç bu hafta gelecek misafirler için hanımgöbeği var aklımda hadi hayırlısı diyorum : )

DEKOR GURU dedi ki...

Haftanızın böyle tatlı ve güzel geçmesi dileğiyle sevgili Narince:)

emelce yemek dedi ki...

annesinin yaninda tembellesmeyen yoktur herhalde,allah onlara sasaglik versin basimizdan eksik etmesin,ben ilk cocugum annem de cok gencti hep ama artik ben geldim 34 yasima ve annemin de artik yaslanacagini düsünmek ,aaaaah neyse bosverelim eline koluna saglik.

Kendimce dedi ki...

Allah annelerimize sağlıklı uzun ömürler versin biz anne olsak da her sıkıştığımızda anne demek dünyanın en güzel duygusu kabak sanat eseri gibi arzı endam eylemekte ellerine sağlık Neclam

Hülya dedi ki...

Ne güzel anlatmışsın , bir masal gibi okudum, kabak tatlısı tatsız tuzsuz ruhuma iyi geldi...

Damak Tadı dedi ki...

Annelerimiz öyledir canım benim..Her işleri göz kararı,göz ucu ile olur onların.))Demek sen de ana kuzusun Narine'mm..Ben de öyleyim halen..))Onsuz bişey yapamam,yapmak da istemem..Allah başımızdan eksik etmesin yeter ki..


Kabak muhteşem görünüyor,sanki kirece yatırılmış gibi hani..)Ellerine sağlık..


Sevgiler..

birdutmasali dedi ki...

Narinim, bendeki kabakları görsen çeşit çeşit.. bayılırım onları seyretmeye zaten,,
hem şu renge bakarmısınız ?
bu kadarmı güzel olur !
afiyetle canım benim.

misketlimonu dedi ki...

Harika olmuş komşum, olmuşsun sen :))
Benim annem de anlar kokusundan pişip pişmediğini. Anneler hep böyle demek ki..

Başak dedi ki...

Anneler kıyamaz evlatlarına.Annem şeker hastası olunca,şimdi ben kıyamıyorum ona.Evde tatlı oluyor saklıyorum.Ne pişirdin diyor hiç söylemiyorum.Allah herkesin annesine babasına sağlıklı,uzun ömürler versin.

neslice dedi ki...

Ellerinize sağlık. Bloğunuzu takip ediyorum. Çok güzel tarifleriniz var. Benim de http://www.neslicetarifler.blogspot.com/ diye bir bloğum var. Sizin kadar olmasa da ben de kendi çapımda bişeyler yapıyorum :) Beni de bloğunuza eklerseniz çok sevinirim. Bu arada adım Neslihan :)

deafmute dedi ki...

Ahh ahhh annemle aynı şehirde olmak ne harika olurdu, yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi. İnsan anasına babasına daha bir düşüyor büyüdükçe, daha bir imtina gösteriyor, daha çok görmek istiyor, gurbette olanlara sabırlar diliyorum.
Kabak tatlısını biz gidecez diye erken pişirmiş nazmiye sultan bayramda :)
Ellerine sağlık Necla.

joppala dedi ki...

Tatlı yapmaya evde meraklıysanız ulkerpotibörlüpastalar sayfasının tariflerini bi evde deneyin cok pratik ulkerpotiborlupastalar.com

defneylebirlikte dedi ki...

ana kuzusu müthiş..resim ye beni diyor.ellerine kollarına sağlık canım benim....

çeşnici Handan dedi ki...

Annelerimiz başımızın tacı Allah onları eksik etmesin. Ne de güzel anlatmışsın severek okudum. Kabak harika olmuş seni mahcup etmemiş. Ellerine sağlık Narincem.

evatolyesi dedi ki...

Anne kuzusu olmak ayrı bir güzel hangi yaşta olursanız olun:)
Ellerinize sağlık
Sevgiler:)

Pastane'den dedi ki...

ne güzel anlatmışsın
kabaklar çok güzel görünüyor
ellerine sağlık Narinim

kalpkurabiye, deniz dedi ki...

canım ablammm sendemi ana kuzususuuunnn:))
kıyamam ben sanaa:) birtanesinn bir tane:))
kabak tatlısını annemden öğrendim bende yaptım geçenlerde nefis mi nefis oldular:))

Meliha Çalışkan dedi ki...

Harika görünüyor kabaklar ama yazı daha talı geldi.Okurken kedicik canlandı gözümde,içim sıcacık oldu.
Ellerine sağlık
Kediciği öp benim için...

dokuzuncubulut dedi ki...

Kabakları çok güzel tembihlemişsiniz sizi utandırmamışlar:)) Lokum gibi olmuşlar. Ellerinize sağlık.
Anneye nazlanmak ne güzel bir duygudur. Annesinden uzakta yaşayan biri olarak, size imrendim vallahi, benim yerime de keyfini çıkarın:))
Sevgiler.

Red Riding Hood dedi ki...

Elllerine sağlık Narincem:)

yeşim dedi ki...

yerim ben ana kuzusunuuu

ellerine sağlık
sevgiler

Selma - DUSBAHCESI dedi ki...

Bencede cok guzel olmus:) Ellerine saglik.

Simdi sen iki cucugunden bahsettin ya, babamda bizi hep cucuk diye sever:) Yasim gelmis 30a.. ama hala onun cucugu oluyorum.

Vakit Buldukça - EsEr dedi ki...

O geldiğinde hemen çekilirim kenara.. o halleder düşünür benim yerime.. tembellik yapmamı ister.. önüme getirir yine soyulmuş meyveleri..
çalışıyorsun bütün hafta der..
Allahım uzun ömürler ver sen anne babalarımıza..

nesrin dedi ki...

Bütün analar ayni demek ki. Tatli da ye beni diyor. Ellerinize saglik.

Zencefil ve Tarçın dedi ki...

Ellerine sağlık canım, kabak tatlın ye beni diyor. Sevgiler...

Zehra Gürgen dedi ki...

ah be güzelim yazını okumak nasılda iyi geliyor, yalın katıksız anlatmışsın..
kabakta kabak hani, baksana rengine..
bende alıp yapmak istiyorum ama evn beyi sevmiyor :(

narcicegirengi/sevde dedi ki...

Ne kadar keyifli bir yazi olmus:) Ellerinize, yureginize saglik:)Keyifle okudum. Kabak tatlisi ise favorilerimdendir. Yapmayi da yemeyi de cok severim. Ayrica depresyonun da ilaci olarak gosteriyorlar bu guzel sifali nimeti. Ellerinize saglik.:) Sevgi ve muhabbetlerimle.
Sevde
www.narcicegirengi.com

kristalkelebek(aslı) dedi ki...

Fotoğraf ilk bakışta kalbimi fethetti zaten:)..Nefis olmuş Necla ablacım ellerine sağlık..
Anne yemekleri bambaşka oluyor, o eller her şeyi güzelleştiriyor..
Sevgilerimle:).
aslı

Tijen dedi ki...

İnsanın kendini "ana kuzusu" olarak hissetmesi ne ayrıcalıklı bir duygudur. Güzel bir hafta olsun diyecektim ya yarısı geçti bile. Ne zaman geçti?

LinkWithin

Blog Widget by LinkWithin